www.poiein.gr

γράφει ο Κωνσταντίνος Μπούρας

Ο διαδικτυακός τόπος www.poiein.gr είναι μία όαση στο νεοελληνικό χασμουρητό των νεολαίων στις καφετέριες πάνω από έναν καπουτσίνο. Στην φιλόξενη αυτή γωνιά, που ίδρυσε ο ποιητής-ψυχίατρος (ή μήπως θα έπρεπε να πω: ψυχίατρος-ποιητής;) Σωτήρης Παστάκας, και συνεπικουρεί ο επίσης ποιητής Σπύρος Αραβανής, βρίσκουν χώρο – και, ίσως, λόγο ύπαρξης – πολλοί νέοι ποιητές που έβρισκαν μέχρι πρότινος ερμητικά κλειστές τις πόρτες των μεγάλων (και μικρών) εκδοτικών οίκων. Ένα ποίημα την ημέρα τον γιατρό

τον κάνει πέρα. Και, βεβαίως, απολαμβάνει ο αναγνώστης αυτού του ηλεκτρονικού περιοδικού τα σχόλια, οι διαπληκτισμοί, οι συγκρούσεις, οι ειρωνείες, τα μίση και τα πάθη (για έρωτες δεν ξέρω, κι αν ήξερα δεν
θα ομιλούσα). Δεν ξέρω πόσοι νεοσσοί της ποίησης απογοητεύτηκαν από την αρνητική υποδοχή και δεν ξαναέγραψαν, όμως αν κρίνω από τα ονόματα (και τα ψευδώνυμα) που εναλλάσσονται στις αναρτήσεις και στις επικρίσεις, μάλλον θέριεψαν και «ανδρώθηκαν» (ή «γυναικώθηκαν») πολλοί φερέλπιδες της ποίησης στον 21ο αιώνα. Διαβάζοντας με προσοχή κάθε μέρα αυτά τα πονήματα (άνισα τις περισσότερες φορές, χωρίς να λείπουν κάποια διαμάντια) αναρωτιέμαι πού πάει λοιπόν η ποίηση. Είναι μια τέχνη περιττή, όπως αναρωτιούνται κάποιοι; Είναι μια τέχνη σε παρακμή; Μια αρρώστεια ανίατη; Μια γάγγραινα που πρέπει να κοπεί; Ή ακριβώς εκείνη η ελπίδα του μέλλοντος, απ’ όπου μπαίνει το υπερκόσμιο Φως της Αλήθειας και της
Ομορφιάς παρακάμπτοντας το πέπλο της Λογικής; Προσωπικά πιστεύω το δεύτερο. Μόνο μέσα από τη Φαντασία και τον εκπεφρασμένο (χωρίς λογοκρισία) λόγο, μπορούμε να ελπίσουμε ότι ο άνθρωπος θα βγει από τα
σπήλαια και θα οδεύσει στην επόμενη μετεξέλιξή του.
Έπεσε στα χέρια μου το ποιείν-αλμανάκ 2009 και απόλαυσα τα σταχυολογημένα κείμενα που είχα διαβάσει και σε ηλεκτρονική μορφή. Χρήσιμο εργαλείο για τους ερευνητές και τους λάτρεις της Μούσας
Ερατώς. Για τους υπόλοιπους, υπάρχουν άλλοι διαδικτυακοί τόποι με άλλου είδους χαρές και απολαύσεις.

Περί ορέξεως…