Μια απολαυστική ψυχαναλυτική φάρσα των Γιώργου Ριζόπουλου και Ευθύμη Μπαλωμένου

Γράφει ο θεατρολόγος Κωνσταντίνος Μπούρας

Το πώς οι διπλωματούχοι μηχανικοί γίνονται καλοί ηθοποιοί, ποιητές, θεατρικοί συγγραφείς, πεζογράφοι, ζωγράφοι, παραμένει για μένα ένα γοητευτικό μυστήριο, παρ’ όλο που είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Η
ηθοποιός Γεωργία Ζώη, ο ποιητής Δημήτρης Παλάζης, ο δάσκαλος θεάτρου Βίκτωρ Βλαχογιάννης, ο εικαστικός Τάσος Μπαμπάσης, ο ζωγράφος Σπύρος Κουρής, και τώρα ο ηλεκτρολόγος μηχανικός Γιώργος Ριζόπουλος, και
μεταλουργός μηχανικός Ευθύμης Μπαλωμένος… Και άλλοι πολλοί, που τυχαίνει να μην γνωρίζω, ή να μην θυμάται τώρα το καταπονημένο μυαλό μου… Έλεος, μηχανικοί! Έχουμε καταλάβει τα Γράμματα και τις Τέχνες, και θα

μας επικηρύξουν οι …φιλόλογοι.
Είδα χθες με πολλή χαρά και περισσή απόλαυση το έργο των Γιώργου Ριζόπουλου και Ευθύμη Μπαλωμένου (σε ευφυή σκηνοθεσία του δεύτερου εκ των δύο) με τίτλο «Θοδωρής ετών 33μχ» στον πάνω όροφο του ενδιαφέροντα πολυχώρου «PANDOU». Ο Γούντυ Άλλεν θα γελούσε με την ψυχή του με τα σεξουαλικά προβλήματα ενός μικρόπεου (δική μου λέξη) νευρωτικού μαμάκια άτολμου επίδοξου θεατρικού συγγραφέα, που τον ερμήνευσε μοναδικά και με πολλή χάρη ο Χρήστος Σπανός. Εξαιρετική η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου στο
διπλό ρόλο της μάννας-πόρνης-αιώνιο θηλυκό-κατεργάρα γυναίκα. Ο συν-συγγραφέας Γιώργος Ριζόπουλος έδωσε τα ρέστα του σε έναν αμφίφυλο ρόλο κομπέρ-ταχυδακτυλουργού-πατέρα-δαιμονικού φίλου, που είναι κρυφά
ερωτευμένος με τον προστατευόμενό του και δεν τον αφήνει να δει άσπρη μέρα στο σεξ. Αυτό το θέατρο-καμπαρέ με άψογη κινησιολογία και ενδιαφέρουσες φωνητικές επιδόσεις θα ήταν ανέφικτο χωρίς τον Άγγελο Αγγέλου στο πιάνο.
Περιμένω να δω και άλλες φαρσοκωμωδίες των δύο διπλωματούχων μηχανικών.
Να σημειώσουμε ότι δεν είναι η πρώτη παρουσίαση του έργο αυτού, αφού είχε ανεβεί το 2006 στο δώμα του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου», με άλλη διανομή (κατά τα 2/3, για να θυμηθώ και τις σπουδές μου στο Ε.Μ.Π.).