γράφει ο Χρήστος Ναούμ
Στο πολυχώρο «Μύγα», στου Ψυρρή, δίνεται η παράσταση Διωγμένος του Σάμουελ Μπέκετ. Ο ικανότατος ηθοποιός Γ. Γιαννακάκος στη μπάρα και ανάμεσα στους θεατές, παρουσιάζει τον άνθρωπο, που μόνος του αναζητά την ουσία των πραγμάτων. Μόνος και φοβερός στον κόσμο. Συχνά, το μέτρημα των σκαλοπατιών γίνεται βραχνάς, αφού δεν ξέρει, ποια είναι η αρχή τους και ποιο το τέλος τους. Κι, αν αυτό το μέτρημα, αναλογικά, συγκριθεί με άλλες μονάδες μέτρησης; Τα χρόνια, τις στιγμές, τα λάθη …κατά την διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής, σε τι εξυπηρετεί, τελικά, αυτή η μέτρηση; Κοιτώντας πίσω από το φως, ο μεγάλος συγγραφέας προσπαθεί να βάλει σε τάξη τις μνήμες, την ίδια τη ζωή. Όλες οι μετρήσεις, σίγουρα, εξυπηρετούν και είναι απαραίτητες, αλλιώς η ζωή δεν θα έφτανε τις μαγικές της διαστάσεις, αυτές του σήμερα.
Η τέχνη μεταβάλει τα καθημερινά, άκομψα, πολλές φορές ατυχή και θλιβερά πράγματα της ζωής σε εκπαιδευτικά κι ενδιαφέροντα. Κυρίως, όταν ο μοναχικός άνθρωπος συλλογίζεται το θαύμα της ύπαρξης, της ζωής, του θανάτου, των συνανθρώπων του, τότε η τέχνη μαγικά μετατρέπει τα δύσκολα νοήματα σε απλά και κατανοητά.
Λέγανε, ότι ο συγγραφέας είχε εμμονή με την πεζοπορία. Πολλές φορές, τον βρίσκανε ξεχασμένο ή αποκαμωμένο σε μακρινά μέρη. Έφταιγε και το ουισκάκι. Ωστόσο, η έμπνευση του Διωγμένου είχε να κάνει με τα στιγμιότυπα της δικής του ζωής. Κι αυτό ξεκαθαρίζει, καθοριστικά, στις αναμνήσεις του κειμένου.
Η σκηνοθεσία της κ Μ Παπαδημητρίου στηρίχτηκε στον καθαρό λόγο του συγγραφέα. Η μετάφραση της κ Ε Μαρωνίτη, λιτή, σηματοδοτεί καίρια τα κρυφά νοήματα και σκέψεις. Η κ Παπαδημητρίου έστησε μια απέριττη παράσταση. Εντυπωσιακά τα ευρήματα της, η λάμπα πετρελαίου, η καμένη εφημερίδα.
Η υποκριτική του κ Γ Γιαννακάκου είναι εξαιρετική. Αλλιώς, πώς θα μπορούσε να γίνει ανεκτό ένα μονότονο κείμενο; Ο ηθοποιός, αναζητά, ιδρώνει, γελά, θυμάται, παραλογίζεται μόνος του. Κάποιες στιγμές παραπέμπει στον μεγάλο Σαρλό, χωρίς όμως να τον μιμείται. Απλά, είναι ο Σαρλό του μπαρ, που μεταπηδάει σε κάθε γωνιά του. Οι θεατές, δεν έχουν, παρά να τον ακολουθήσουν με το βλέμμα τους και να χαθούν στην μαγεία του. Στο τέλος, η γεύση που αφήνει στο στόμα, είναι γλυκόπικρη, παλιά καραμέλα. Αφού έχει πια συγκεντρωθεί η ζωή, η πείρα, το ατυχές μέτρημα,… μέσα στο στόμα, έχει γίνει ουσία.
Μετάφραση: Εριφύλη Μαρωνίτη
Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου
Σκηνικός χώρος, Κοστούμι: Ολυμπία Σιδερίδου
Μουσική Επιμέλεια: Βαγγέλης Ζαφειρόπουλος
Φωτογραφίες: Θάνος Χόνδρος
ΔΙΩΓΜΕΝΟΣ: Γιώργος Γιαννακάκος
Στο μπαρ ΜΥΓΑ, Μίκωνος 11 & Αισώπου, στου Ψυρρή (6984662227),
κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9.00 μ.μ.
Είσοδος € 10
Από την Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009 έως την Τρίτη 2 Μαρτίου 2010